fl. 1. Aql-hushini yoʻqotmoq, telba boʻlmoq.
Laʼli degan bu juvon Abdurahmonboyning kelini boʻlgan. Ammo Boʻronbekka ishqi tushib, uning koʻyida telbalangan. — H. Gʻulom, Mashʼal
2. Telbaga oʻxshash holatga tushmoq.
Sovliqning bunchalik telbalanib chopishiga endi tushundi. — S. Anorboyev, Hamsuhbatlar
Ziyodillaning qoni miyasiga urdi Alamiga chidolmay, telbalana boshladi. \. — Gʻulom, Mashʼal
3. koʻchma Shiddat bilan pishqirmoq, joʻshga kelmoq, oʻzini har yoqqa urmoq, quturmoq (odatda suv va shamol haqida).
Oqar joʻshqin uraroq, Telbalanib Xonariq. Yuvilar tinmay qirgʻoq, Har yon toshgan hayqiriq. — Gʻayratiy