Изоҳли луғат
· яна 4 та луғатда
от 1. Мамнуният билан, маъқуллаб берилган юқори баҳо; мақтов, тасанно.
Кўпчиликнинг таҳсини ва раҳматига сазовор бўлиб, яхши одам деган номга муносиб бўлиш осон эмас. — Шукрулло, Яхши хулқ — яхши ҳусн
Ғулом-жон, қозининг кўз қарашида аллақандай илиқлик, ҳатто таҳсин сезди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.
2. унд. с. кам қўлл. Балли, офарин.
— Таҳсин-таҳсин! — дейди Хатиб домла [мулла Обидга] ҳасадли таажжуб билан, — тоза ҳам пулни қирдик, денг Таҳсин-таҳсин! — А. Қодирий, Обид кетмон
- Таҳсин ўқимоқ (ёки айтмоқ) Кўкка кўтариб мақтамоқ, юксак баҳоламоқ, тасанно ўқимоқ. Шаҳодат муфти унинг ақлига таҳсин ўқий-ўқий, нос чекиб, ўз жойига ўлтирди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён