По запросу «TUYGʻUN» — результатов: 37: Толковый
sft. 1. Tez sezib, fahmlab, payqab oladigan; sezgir.
Tuygʻun bola.
Hamza onasidek tuygʻun, har narsaga qiziquvchi bola boʻlgan. — OʻTA
Bunday tuygʻun, bunday ziyrak, bunday boadab qiz yetti iqlimda ham topilmaydi. — Oybek, Tanlangan asarlar
2. Tuygʻun (erkaklar ismi).
yugurdak Birovga xizmat qilib turadigan shaxs; xizmatkor, malay. U [Yoʻlchi] soʻramasa ham, choyxonachining yugurdagi choy qoʻyib ketdi. Oybek, Tanlangan asarlar Ibodilla
qasddor Qasdi boʻlgan, yovuz niyatli. Qasddor yovlarga Chegara bekik! Tuygʻun
yupatqich ayn. Yupanch. Ismoil akaning qoʻlida uning koʻngil yupatqichi, birdan-bir suyanchigʻi nayi bor edi. Tuygʻun, Naychining qalbi
muskulli Muskuli taraqqiy qilgan. Ey azamat, botir koʻkrak, muskulli qoʻllar Yoʻlingiz keng, nurli yoʻldir, ey baxtli yuzlar. Tuygʻun, Sheʼrlar
nozikfahm Juda ham sezgir, tuygʻun fahmlovchi. — Xoʻp, xoʻp mayli, olam kezgan nozikfahm shoirsiz. Qulogʻim sizda, gapiravering, — dedi xunuk iljayib. K. Yashin, Hamza
qarollik Qarol xizmati, vazifasi, ishi. Qarollik uning joniga teggan edi. Roʻzimatning otasi Soʻfichopon degan choponfurushga qarollik ham qilardi. Tuygʻun, Shoir haqida
