ot 1. Uncha qattiq, kuchli boʻlmagan qisqa, keskin zarb.
Hoʻkizga turtki, donoga ishora kifoya. — Maqol
Bir vaqt u allakimning turtkisidan uygʻonib ketdi. — L. Tojiyeva, Mehrim sizga, odamlar
Orqaroq-da qolgan Vitya alanglab, odamlarning turtkisi yoqmay, qadam tashlardi. — R. Fayziy, Hazrati inson
2. koʻchma Biror ish, harakat va shu kabilarning boshlanishi, amalga oshishi, yuzaga chiqishi uchun qoʻzgʻatuvchi, undovchi narsa, sabab.
Bu fikrlarni aytishimga olimlar davrasidagi suhbat turtki boʻldi. — Gazetadan
Men xayolimdan dastlabki poemalarimning yara-tilishi, unga sabab boʻlgan voqealar va yozilishiga turtki boʻlgan odamlarni oʻtkaza boshladim. — Shukrullo, Javohirlar sandigʻi
3. koʻchma Kishini xoʻrlovchi, tahqirlovchi harakat.
Yana mehnat, turtki, yupun, qish kuni och. — Gʻ, Gʻulom
Yana avvalgi doʻq-u turtki-yu tuhmatga oʻtib, Koʻcha-koʻylarda sizni zor ila hayron qiladir. — Hamza
- Turtki bermoq Qoʻzgʻatuvchi, undovchi gap-soʻz, ish-harakat va shu kabilar vazifasini oʻtamoq, qilmoq. birda muruvvatpesha, birda johillikdan oʻzini unutadigan Muhammad Rahim-xon [Avazning/ ham shafqatini uygʻotar, ham nafratiga turtki berardi. — S. Siyoyev, Yorugʻ-lik
- Turtki yemoq 1. Turtki tegmoq, turtkiga duchor boʻlmoq. Sultonmurod qaynagan olomon ichida turtki yeb, bosilib, ezilib, uzoq yurdi. — Oybek, Navoiy;Salomat qaqshoq oʻgay ona bilan chiqisholmadi. Har kun janjal, eshitmagan gapi, yemagan turtkisi qolmadi. — S. Ahmad, Hukm