sft. 1. Uzluksiz holda; betoʻxtov.
[Iskandarning] Qiziga ikki yildan beri, eshiklarining turmini buzadiganday, toʻxtovsiz sovchi keladi. — Oʻ. Usmonov, Sirli sohil
Toʻxtovsiz boʻrab yogʻib turgan qordan yer tobora oqarayotgan paytda, Elmurod qorongʻi uyda yopirilib qoʻnayotgan qor uchqunlarini tomosha qilar edi. — P. Tursun, Oʻqituvchi
2. Kechiktirib boʻlmaydigan, betoʻxtov, oshigʻich.
Toʻxtovsiz javob. Toʻxtovsiz yetib keling. Buyruqni toʻxtovsiz bajaring.
Agar qochmaganlarida, podsho ularni toʻxtovsiz oʻldirib yuborar edi. — Ertaklar