fl. 1. Choʻkka tushmoq, choʻkkalamoq.
Tizzalab yurmoq.
Shofyor har biri qoʻydek keladigan ikkita choʻl qovunini inqillab koʻtarib keldi-da, tizzalab, dumalatib yubordi. — S. Ahmad, Choʻl burguti
Ota supadagi koʻrpachaga tizzalab oʻtirib, sabzi toʻgʻrardi. — A. Eshonov, Ota
— Suv! Suv olib kel, oʻgʻlim! — deb qichqirdi erkak, yonida tizzalanib onasiga moʻltirab turgan katta oʻgʻliga. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
2. Tizza bilan bosib joylashtirmoq, niqtalamoq, bosmoq.
Paxtani qanorga tizzalab joylamoq. Ostiga olib tizzalamoq.