Қидирув

от 1. От, эшак ва бошқалар ҳайвонларни боғлаш ёки қантариб қўйиш учун хизмат қиладиган, учи сувлуққа ёки бошвоққа бириктириладиган узун тасма ёки чизимча.

Шербек эгардан сакраб тушди. Отнинг тизгинини панжарага боғлаб, чўчқахонага қараб юрди. — С. Анорбоев, Оқсой

2. с. т. Жилов.

Овчилар хийла илгарилаб кетди. Жувон тизгинни сал бўшатган эди той бирданига кўтарилиб кетди. — А. Қаҳҳор, Хотинлар

Раис отидан тушиб, тизгинни билагига солди-да, ариқдан юзини ювди. — Ҳ. Нуъмон, Фасллар

3. кўчма Бошқариш воситаси, бошқарув.

Ёшларда ҳаё ёʻқ. Ёʻқ, айб онасида, тизгинини бўш қўйди. — А. Убайдуллаев, Ҳаёт оқими

Ўрта Осиёдаги ирригация иншоотларининг тизгини унинг қўлида. — А. Абдуқодиров, Бўзсувдан Сирдарёгача

Табиатимни ланж қилган баъзи нуқсонларни ҳисобламасам, мен сафаримдан хурсандман, — суҳбат тизгинини ўз қўлига олди афанди. — Муштум

сфт. 1. Бошида тизгини бор, тизгин солинган, жиловланган.

2. кўчма Киши амрига, иродасига бўйсундирилган; жиловланган; жилови, ҳуқуқи бировнинг қўлида бўлган.

Ёʻлдошбой энди, кечадан бери тизгинли, тақдири бундан буён нима бўлишини билмайди. Ҳ. Нуъмон ва — А. Шораҳмедов, Ота

1. dizginsiz, dizgini joq

2. авıс. erkin, ǵárezsiz

фл. 1. От, эшак ва бошқалар ҳайвонлар бошига тизгин боғламоқ, тизгин солмоқ; жиловламоқ.

Кишноқини фақат Андриян тизгинлай оларди. — Газетадан

2. кўчма Ўз амрига, иродасига бўйсундирмоқ, итоат қилдирмоқ; жиловламоқ.

— Уч раисдан бирини танлаш мумкин, — деди Зуннунов, — катта хўжалик, одамлари ҳар хил, уларни тизгинлаб оладиган кексароқ, тажрибалироқ одам керак-да! — И. Раҳим, Ихлос

Қоплонбекнинг ичига тушган ҳар қадаҳ коняк сўз бўлиб қайнаса ҳам, у ўзини тизгинлаб турарди. — Шуҳрат, Жаннат қидирганлар

Асов дарёлар тизгинланиб, улардан нур ва қувват олинаётир. — Газетадан

фл. Тизгинламоқ феълининг мажҳул нисбати.

сфт. айн. Тизгинсиз 2.

Бетизгин хаёл.

Унинг шоирона руҳи бетизгин. — Ёшлик