sft. 1. Qoʻl urgan narsasini bitiradigan; uddaburon, epchil.
Chindan ham u [Ummatali] juda tish-tirnoqli edi. Intilgan narsasini yo uzib olar, yo unga yopishib qolib ketardi. — Shuhrat, Jannat qidirganlar
2. koʻchma Teggan, eʼtibor qaratgan joyini uzadigan, taʼsirini oʻtkazadigan.
Retsenziya degani ana shunaqa tish-tirnoqli, tishlab oladigan boʻlsa. — S. Abduqahhor, Sanamay sakkiz dema