фл. 1. Ажин, тириш билан қопланмоқ.
Назаримда, юраклари санчдими, бурушиб кетган озғин юзлари бадтар тиришди. — Э. Раимов, Ажаб қишлоқ
Марҳамат унинг шишиб ётган лунжини кўздан кечираркан, худди қўлига игна киргандай, чеккалари тиришиб кетди. — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар
Аҳмаднинг пешонаси тиришди, ҳозир ўйлайдиган пайт эмас эди. — Ф. Мусажонов, Ҳиммат
2. Бадани ёки бирор аъзоси оғриқдан ёки шундай оғриқ туғдирадиган ҳис-туйғудан тортишиш, тиришиш ҳолатида бўлмоқ.
[Гулнор] Оёқларининг акашаклана борганини, бутун гавдасининг тириша бошлаганини сезди. — Ойбек, Танланган асарлар
Унинг бошига муз югуриб, асаблари тиришди. Ҳ. Ғулом, Машъал. Ҳамма ёғим оғриб, тиришиб кетяпман. — Мирмуҳсин, Меъмор
[Элмуроднинг] Яраси тиришиб, оғриб кетди. — Шуҳрат, Шинелли йиллар
ариқ бўйига жой қилиб, оч қоринга хўп қовун еди. Иситмаси кўтарилиб, тиришиб ётгани шуники. — И. Раҳим, Ихлос
3. Астойдил ҳаракат қилмоқ, уринмоқ.
Бировни ишонтиришга тиришмоқ. Болани юпатишга тиришмоқ. Ўзини оқлашга тиришмоқ. Тиришган тоғдан ошар. — Мақол
Дармони қуриган йигит ўзини дадил тутишга тиришар, лекин мункиб-мункиб кетар эди. — Ж. Шарипов, Хоразм
Матқовул қудуқдан сув тортиб туриб, бу ёққа қараб-қараб қўяр, қулоғига етиб келган гапларни эшитмасликка тиришар эди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча