fl. 1. Ajin, tirish bilan qoplanmoq.
Nazarimda, yuraklari sanchdimi, burushib ketgan ozgʻin yuzlari badtar tirishdi. — E. Raimov, Ajab qishloq
Marhamat uning shishib yotgan lunjini koʻzdan kechirarkan, xuddi qoʻliga igna kirganday, chekkalari tirishib ketdi. — H. Nazir, Soʻnmas chaqmoqlar
Ahmadning peshonasi tirishdi, hozir oʻylaydigan payt emas edi. — F. Musajonov, Himmat
2. Badani yoki biror aʼzosi ogʻriqdan yoki shunday ogʻriq tugʻdiradigan his-tuygʻudan tortishish, tirishish holatida boʻlmoq.
[Gulnor] Oyoqlarining akashaklana borganini, butun gavdasining tirisha boshlaganini sezdi. — Oybek, Tanlangan asarlar
Uning boshiga muz yugurib, asablari tirishdi. H. Gʻulom, Mashʼal. Hamma yogʻim ogʻrib, tirishib ketyapman. — Mirmuhsin, Meʼmor
[Elmurodning] Yarasi tirishib, ogʻrib ketdi. — Shuhrat, Shinelli yillar
ariq boʻyiga joy qilib, och qoringa xoʻp qovun yedi. Isitmasi koʻtarilib, tirishib yotgani shuniki. — I. Rahim, Ixlos
3. Astoydil harakat qilmoq, urinmoq.
Birovni ishontirishga tirishmoq. Bolani yupatishga tirishmoq. Oʻzini oqlashga tirishmoq. Tirishgan togʻdan oshar. — Maqol
Darmoni qurigan yigit oʻzini dadil tutishga tirishar, lekin munkib-munkib ketar edi. — J. Sharipov, Xorazm
Matqovul quduqdan suv tortib turib, bu yoqqa qarab-qarab qoʻyar, qulogʻiga yetib kelgan gaplarni eshitmaslikka tirishar edi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha