фл. Тинчлигини ёʻқотмоқ, бетинч, безовта бўлмоқ; ташвишга тушмоқ.
Унсин совуқдан тинчсизлана бошлади. Оёқларини ерга уриб, қўлларини пуфлайди. — Ойбек, Танланган асарлар
[Отабек қутидорга:] Фақат сизнинг тинчсизланишингиз ва мардумнинг юқори-қуйи сўзи бўлмаса, сизга бошқа зарар бўлур, деб ўйлай олмайман. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
Она ниманидир пайқаб тинчсизланди. — Ойбек, Танланган асарлар