фл. 1. Оёғи билан кетма-кет зарб бермоқ, такрор-такрор тепмоқ.
Бир-бирини тепкилаб уришмоқ. Тепкилаб лой пишитмоқ.
Гўнг аравага роса тепкилаб босилган, ғилдираклар юк зўридан ғижирлар, қўш от уни базўр тортар эди. — Ҳ. Ғулом, Сенга интиламан
Устига чиқиб тепкиласа ҳам, жигарники ўтмас экан. С. Аҳмад, Уфқ. Ғазаб ўтида ёниб, кампирнинг юзига тарсаки туширди, суяклари чиқиб турган белига тепкилади. — Муштум
2. Босиб пайҳон қилмоқ, ёʻқ қилмоқ; топтамоқ.
От туёғи тепкилаб кетган Лола-зорлар ўтар хаёлдан. — Ҳ. Шарипов
[Афанди] Ҳўкизни тутди, уйига олиб кириб: — Жаззойи киши бировнинг экинини тепкиласин! — деб сўйиб юборди. — Латифалар