ot 1. ayn. Tomon 1-4.
U taraf. Bu taraf. Har taraf.
Oʻrdaning tashqarigi qismining uch tarafi (janub, sharq, gʻarb) binosiz, faqat qoʻrgʻon devorlarining zinalari edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Kunduzi qum tarafdan iliq, nafasni qaytaradigan shamol esadi. — S. Ahmad, Ufq
Har ikki taraf, kim oʻzar oʻynagandek, otash maqtovlar bilan bir-birini oʻqqa tutdi. — F. Musajonov, Himmat
Shuning uchun boshqa oʻyinlarni qoʻya turib, majlisning eng qiziq tarafi boʻlib sanalgan lapar aytishga koʻchdilar. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
har ikki taraf oʻrtasidagi vaziyat tobora keskinlashib borardi. — K. Yashin, Hamza
Aytmadi, soʻrasam, gapni boshqa tarafga chalgʻitdi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
2. Kurashuvga, bellashuvga, bahslashuvga xohish bildiruvchi shaxs, talabgor.
Biror shaharga kelganida, unga [Qulmat qoraga] taraf chiqmay qolsa bormi, bunday shaharning yigitlari yigit hisoblanmasdi. — A. Muxtor, Opa-singillar
Ishboshi: — Qani, taraf bormi? — deb, polvonlarni maydonga chaqirganda, nima boʻldi-yu, tavakkal qilib, oʻrnimdan turib ketdim. — P. Tursun, Oʻqituvchi
3. folk. Dushman, gʻanim.
Qashshoqlarga boylar koʻp taraf boʻldi. — Ergash Jumanbulbul oʻgʻli
Men oʻlmasam, taraf bosmas izingni. — Yusuf va Ahmad
4. koʻm. vzf. (3-shaxs egalik va chiqish kelishigi shaklida). Tomonidan, jihatidan.
Oʻz yonlaridan sarf qilish uchun aqchalari yoʻq, hukumat tarafidan beriladigan ovqatning salmogʻi yoʻq edi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon
- Tarafini olmoq Tarafdor sifatida harakat qilmoq, biror tomonni himoya qilmoq, qoʻllab-quvvatlamoq; u yoki bu tarafga boʻlishmoq. Janjal chiqqan vaqtlarida podsho kambagʻallarning emas, boylarning tarafini olar ekan. — N. Safarov, Olovli izlar
- Taraf yoʻq Bas keladigan, bellasha oladigan, tenglashadigan kishi yoʻq. Uning [Valijonning] odamoxunligi, koʻngilchanligiga taraf yoʻq. — H. Nazir, OlmosGapdan gap chiqarishga senga taraf yoʻgʻ-a, xotin — A. Muhiddin, Hadya