ot 1. siyos. Bir yoki bir necha davlatning boshqa mamlakatlarni boʻysundirish, ularning yerlarini bosib olish maqsadida qurol kuchi bilan bostirib kirishi.
Imperializmning har qanday xurujlari, isyonlari, suiqasdlari, tajovuzlari bu ruhni oʻldira olmaydi. — P. Qodirov, Uch ildiz
2. koʻchma Umuman, zoʻrlik, zoʻravonlik xatti-harakati, hamlasi.
Nazira yomon niyatda Qilinayotgan tajovuzni sezib qolganday, qoʻllari gʻayritabiiy kuchga kirib, Yigitalini itarib yubordi. — D. Nuriy, Osmon ustuni
Hamma chiroyli qizlar kabi, u ham yigitlarning tajovuziga koʻp uchradi. — P. Qodirov, Uch ildiz
- Tajovuz qilmoq Shunday ish, xatti-harakat qilmoq, zoʻravonlik, tajovuzkorlikni amalga oshirmoq. Xalqning erkiga tajovuz qilishga qarshi mardonavor kurash olib bordi. — SaodatQayoqdandir kovlashtirib, Bir vaqtlar Sayfiddinov falonchi qizning nomusiga tajovuz qilgan, degan gapni topdi. — Mirmuhsin, Jiblajibon