По запросу «Sitamgar» — результатов: 8
ot 1. Jabr-zulm qiluvchi; ezuvchi, zolim.
Sitamgar falak.
2. Koʻchma Noz-istigʻnolari, gʻamza-yu sitamlari bilan kuydiruvchi, ado qiluvchi.
Sitamgar yor.
Men kimga borib yigʻlay, ul shoʻxi sitamgardan! Yurt-elga butun telba, afsona qilib ketdi. — Hamza
sitamkarda shv. ayn. Sitamgar.
zolim, sitamgar, ezuvchi, jabrlovchi угнетатель, притеснитель
sitamkor kam qoʻll. ayn. Sitamgar. Otasi oʻlimidan keyin uydan quvib yuborgan sitamkor oʻgay onaga u yana kerak boʻlib qolibdi-da! Mirmuhsin, Umid Nima qilding, sitamkor
mavzun kt. Kelishgan, xushbichim, xushqomat. Qay kuni uchradi bir shoʻxi sitamgar mavzun. Uvaysiy Karima otinga yaqin kelib, chilvir sochlari bilan toʻlib turgan mavzun y
dilozor Kishining diliga ozor beruvchi, kishini ranjituvchi, muomalasi sovuq, sitamgar. Dilozor odam. Dilozordan xudo bezor. Maqol Kimki boʻlsa dilozor, Undan shu yurt be
g‘ash sft. kam qoʻll. Noxush, dilgir (kayfiyat, ruhiyatga nisbatan). Ularning boʻlimlarida sitamgar gʻash kayfiyat hukmron. F. Musajonov, Himmat Oydin kechada bu xunuk ov
