фл. 1. Чуқур ўрнашмоқ, ўзлашмоқ, жо бўлмоқ, сингмоқ, сингимоқ.
Оқшом тинчлигида оламнинг бутун гўзалликлари кўнглимга сингишиб киргандай бўлади. — А. Мухтор, Давр менинг тақдиримда
Кўзларига ўрнашган, сингишган ғам кетмаган эди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча
2. Ўрганиб олмоқ, одатланмоқ; мослашмоқ.
Қарийб етти йиллик гавжум ҳаёт давомида Йигитали шаҳар шароитига бутунлай сингишиб кетган эди. — Д. Нурий, Осмон устуни
3. Бағрига, қўйнига ёки рангига, тусига кириб ёʻқолмоқ; бирга қўшилиб, бирдек бўлиб кетмоқ.
Тоғлар, қирлар, далаларда оқшом тушиб, қош қорая бошлаган, атрофдаги дарахтлар, уйлар ва экинзорларнинг бари бир-бирига сингишиб, кўкимтир туман пардасига ўралаётган эди. — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар
4. кўчма Ўрганиш бўлиб қолмоқ, одат тусига кирмоқ, ўзлашиб кетмоқ.
[Қандолатхон] Эри устидан ҳукмронлигини Ҳусниддинга ҳам кўрсатмоқчи бўлди. Лекин Ҳусниддинга бу қилиқ сингишмай, аввал бир неча кун таъби тирриқ юрди. — Мирмуҳсин, Феълан кучсизлик