Qidiruv

ot 1. Erishilgan hurmat, obroʻ, sharaf, shavkat.

Senga doʻst boʻlib ortdi Shon ila shuhratimiz. — Gʻayratiy

Yaralangan Vatan tomiriga Quydi issiq yurak qonini, Shu muqaddas yer zamiriga Qoni bilan yozdi shonini. — T. Toʻla

2. Mashhurlik holati; dovruq, dong, shuhrat. Paxta terib oʻtar uzun kun, Oshib toʻlar uning plani, Ishi boʻlar uning ovoza —

Doston boʻlar dongi va shoni. — H. Olimjon

Hayotga yomon yoʻlni qoʻyib, yaxshi yoʻldan borish — adabiylik yoʻlidir. Shu yoʻldan borgan kishining nomi oʻchmaydi, uning shoni umridan uzoq yashaydi. — M. Ismoiliy, Odamiylik qis-sasi

3. Gʻurur, faxr.

Paxta — bizning shonimiz.

Qaynab toshsin neft buloqlari, Neft mamlakatimizning shonidir. — Yo, Mirzo

ot 1. Gʻoʻza gʻunchasi.

Gulparast, deb atamang, ishimizdan bexabar, Shonalar sanab yurgan mehnatkash qizlar edik. — Gʻ. Gʻulom

Biroq, ozgina suv ham taqa-taq toʻxtab qoldi. Suv deb navbat kutib yotgan gʻoʻzalarning barglari qorayib, shona tashlay boshladi. — I. Rahim, Chin muhabbat

2. Shonaga kirmoq Gʻunchalamoq (gʻoʻza haqida).

Yangi kvadratlardagi gʻoʻzalar tez rivojlanib, oldi tekis shonaga kirdi. — Gazetadan

sft. Shon-sharafga ega; dong taratgan; shuhratli.

Bugun shonli binokorlarimizning anʼanaviy bayrami. — Gazetadan

Oʻzbek xalqining shonli farzandi Joʻraxon Usmonov mardlik, jasorat va qahramonlik koʻrsatdi. — Nazarmat, Joʻrlar baland sayraydi

ot Shona atrofidan chiqib, gul ochilguncha uni oʻrab turadigan taroq tishli mayda barg; yonbarg.

Gʻoʻza gulida uchta shona-barg boʻladi.

fl. 1. Suv yoki boshqa bir suyuqlik ichiga kirib botib ketmoq; choʻmmoq.

Bir shoʻngʻib chiqmoq. Shoshgan oʻrdak ham boshi bilan, ham keti bilan shoʻngʻiydi. — Maqol

Suvonjon tol tagidagi kamarga shoʻngʻib ketardi-da, anchadan keyin qoʻlida baliq bilan chiqib kelardi. — S. Anorboyev, Oq-soy

Undagi [hovuzdagi]

zogʻora baliq, choʻrtan baliq, laqqa baliqlar goh suv yuziga chiqib, tashlangan nonlarni yer, goh biltanglab oʻynab, shoʻngʻib ketardi. — J. Sharipov, Xorazm

2. koʻchma Biror narsa orasiga kirib, berkinib, koʻzdan gʻoyib boʻlmoq, koʻrinmay ketmoq, kirib ketmoq; yashirinmoq.

Qorongʻilikka shoʻngʻimoq.

Boʻron va toʻs-toʻpolonda zaxa yegan oy orqadan yetib kelgan tuyadek kattakon bulut tagiga shoʻngʻidi. — O. Yoqubov, Larza

Ahmad Husayn bozorga shoʻngʻib ketdi. — Oybek, Nur qidirib

3. Katta tezlik bilan pastga qarab otilmoq, nihoyatda tezlik bilan yerga tomon uchmoq.

Burgut birdan pastga qarab shoʻngʻidi.

Samolyotlar qora boʻronday tepada gir aylanib, ajalkor qoida va tartib bilan shoʻngʻiydilar. — Oybek, Quyosh qoraymas

4. koʻchma Oʻy, xayol, qaygʻu kabi hissiyotlarga qattiq berilmoq, choʻmmoq.

Shu chogʻgacha moʻltayib, xayol ichiga shoʻngʻib oʻtirgan Kumushbibi bir seskandi-da, qoʻshiqchi qizlarga qaradi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Oʻzimcha necha xil narsalarni bichib-toʻqiyman, allaqanday vahimalarga shoʻngʻiyman. — Oydin, Sadagʻang boʻlay, komandir

5. koʻchma Ish-harakatga, mashgʻulotga kat-tik kirishib ketmoq, berilmoq.

Hakimjon hech kimning soʻzi, taklifini kutib turmasdan, avvalgidek ishga shoʻngʻidi-ketdi. — S. Zunnunova, Olov

Oʻrtaga chamadon qoʻyib, oʻyinga shoʻngʻib ketdilar. — Shuhrat, Shinelli yillar

fl. Shona chiqarmoq, shona paydo qilmoq (gʻoʻza oʻsimligi haqida).

Gʻoʻzalar yoppasiga shonaladi.

Gʻoʻzalar endi shonalab, koʻsak bogʻlab kelayotgan bir mahal-da shahar zavodlariga paxta tashilishi Gʻulomjonni ajablantirmadi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.