ot 1. Sheʼriy asarlar majmui; poeziya; sheʼr yozish sanʼati.
Navoiy yashagan davr sheʼriyati.
Kuylandi el tilagi baxshi sozida, Sheʼriyatning eng dilkash, eng tannozida. Uygʻun. Hamza boʻldi menga har qachon Sheʼriyatda yaqin ustozim. — X. Saloh
2. koʻchma Oʻziga maftun qiladigan, oliy his-tuygʻu uygʻotadigan narsa; oʻta goʻzallik, nafosat.
Otabek va Kumush ishqlarida samimiyat, yana toʻgʻrisi, sheʼriyat bor edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Qora dengiz, ham sheʼriyating, Ham jangovar koʻrinishing bor. — Uygʻun
Bahorlar haqida kuylamoq oson, Yozning sheʼriyatin topa bil, shoir. — M. Shayxzoda