ot
1.
Qismlari eskirib, boʻshashib, futurdan ketgan; buzuq.
Shaloq arava. Shaloq mashina,
Chiroqni topdi, uni yoqib, kichkina shaloq xontaxta ustiga qoʻydi. — Oybek, Ulugʻ yoʻl
2.
koʻchma
Holdan toygan, charchagan; ezilgan.
Aʼzoyi badanim goʻyo birov kaltaklab tashlagandek shaloq. — Mushtum
3.
Axloqi buzuq, bezori.
Shaloq odam. Shaloq xotin.
— Xafa boʻlmang, singlim,—
yupatdi mudira. — Unaqa shaloq erning boridan yoʻgʻi! — S. Anorboyev, Mehr
4.
Axloq doirasidan tashqari; axloqsiz, uyatli, buzuq.
Boqi aka eng shaloq soʻzlar bilan soʻkingancha, Haydarga tashlandi. — A. Koʻchimov, Halqa
Bir toʻda odamlar bir dasta aksiyani changallaganlaricha, u yoq-bu yoqqa chopishar bir-birlarini shaloq gaplar bilan soʻkishar, ovozlari boʻgʻilguncha baqirishardi. Yo. Xaimov, M. — Rahmonov, Hayot-mamot
U bolaligidan boshlab shaloq yurishlar haqida koʻp eshitgan — P. Qodirov, Uch ildiz