Толковый словарь узбекского языка
· ещё в 4 словарях
ot din. Ibodatda yoki sigʻinishda tiz choʻkkan holda peshona va qoʻl kaftlarini yerga tegizish.
Shayboniyxon joy-namoz ustida sajdaga bosh qoʻyib, xudoga munojot qilar, koʻzlariga yosh olib, Sharmanda qilma, parvardigor, deb pichirlardi. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar
Boʻta qaytib ot yetaklab chiqqanda, qorovul choponini yerga yozib, sajdaga bosh qoʻygan edi. — S. Ahmad, Hukm
- Sajda qilmoq 1. Ibodatda bosh quymoq; Sevgan odamingga dunyoda tengi yoʻq farishtadek sajda qilasan. — S. Karomatov, Oltin qumShu sodiq bevaga sajdalar qiling, Shu sodiq bevaga aylang ehtirom. — A. Oripov;Shu bilan birga, raisga sajda qiluvchi xushomadgoʻylar ham ozmuncha emas. — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli