Поиск

ot 1. Biror holat yoki hodisani bardosh bilan kutish, qanoat qilish; oʻzini tiyish.

Sabr tagi — sariq oltin. — Maqol

Banda deganning sabrdan boshqa chorasi yoʻq. — Hamza, Tanlangan asarlar

2. Gʻam-kulfat, azob-musibatlarga chidash, toqat qilish, bardosh berish.

— Osonmi, aylanay, — Eʼtibor opa yostiqni Eʼzozxonning biqiniga surib qoʻydi. — Tagʻin ham temir ekansiz. Sabringizga balli, girgitton! — H. Gʻulom, Mashʼal

Sabr — inson irodasining toji! — dedi Joʻraxon — Majidga. Nazarmat, Joʻrlar baland sayraydi

sft. 1. Ogʻir-vazmin, bosiq, oʻzini tiya biladigan, qanoatli, chidamli, toʻzimli.

Sabrli odam,

Qurʼonning bir necha oyatlarida musulmonlarning sabrli boʻlishlariga daʼvat bor. — OʻzME

2. ayn. Qanoatli.

Onam diniy, dunyoviy kitoblarni oʻqigan, savodli, nihoyatda sabrli, mehr-u oqibatli ayol boʻlgan. — Shukrullo, Javohirlar sandigʻi

sft. 1. Besabr, betoqat, shoshma-shoshar.

Katta bir quvonchdan Ziyodaning koʻzlari yonib, oʻzi esa sabrsiz tepinib turardi. — A. Muxtor, Asarlar

2. ayn. Qanoatsiz.

ot Sabr-u toqat, toʻzim, sabot.

Sabr-qarori yoʻq odam, Bormasam, qolmaydi sabr-u qarorim, Tushimda koʻringay gul yozli yorim. — Nurali

ot Chidam, qanoat, bardosh.

Maryam aql-u idroki, sabr-u toqati bilan buzilgan oilani qaytadan obod qildi. — K. Yashin, Hamza

ot Sabr qilmaslik; betoqatlik.

Orif akaning bu yerga kelishiga, allaqanday ichki, hazin sabrsizlik bilan rozi boʻlishiga yana bir nozik sabab bor edi. — A. Muxtor, Chinor