сфт. 1. Оқиш ва ўзи ишғол қилиб турган идиш шаклини олиш хусусиятига эга бўлган.
Суюқ жисм. Суюқ модда, Суюқ ёқилғи.
Суюқ шиша.
Кимёвий фаол, қаттиқ, суюқ ва газсимон моддалар билан реаксияга киришади. — Ўзме
2. Суви меъёридан ортиқ ёки нисбатан кўп бўлган; серсув.
Я на бир кетмон урганда, ажриқзордан билқиллаб суюқ лой чиқди-да, кейин кучли тиниқ сув тикка отилди. — И. Раҳим, Чин муҳаббат
3. Маза, куч берувчи таркибий қисми меъёридан кам ёки нисбатан оз бўлган; кучсиз.
Суюқ сут. Суюқ қатиқ. Суюқ эритма.
Ҳайдарбойнинг кўримсиз чойнакларидаги қуюқ ва суюқ чойлари бу ердаги жуда кўп одамларнинг ҳам, ўтган-кетган ёʻловчиларнинг ҳам чанқовини босиб туради. — П. Турсун, Ўқитувчи
4. Унчалик қалин, зич бўлмаган, ҳаккам-дуккам, сийрак.
Суюқ тутун.
Офтоб ҳали қор ташлаган суюқ, оқиш булутлар ортидан чиқмаган бўлса ҳам, тушга бориб, ҳамма ёқ илиб кетди. — П. Қодиров, Уч илдиз
5. кўчма Мазмунан саёз, сийқа ёки бемаза.
Суюқ гап. Суюқ асар.
— Постановканг ёғи олинган сутга ўхшайди, суюқ, — деб танқид қилдим. — С. Абдуқаҳҳор, Санамай саккиз дема
6. кўчма Фаҳш ёʻлига кирган; бузуқ.
Суюқ эркак.
[Умар] Кўп юрди, кўп топди, топганини совурди. Албатта, у пуллар суюқ аёллар ёʻлига кетди. — Ш. Холмирзаев, Бодом қишда гуллади
- Суюқ ош Угра оши, хўрда, мастава, мошхўрда ва шу кабилар қуюқ бўлмаган овқатлар. Шокир баззоз Аппон чолга қатиқ билан райҳонни узатди. У косасига керагини солиб бўлгач — Қани, Аппон, овқатга қара, — деб, косадаги суюқ ошни уч-тўрт бор шопириб қўйди. — Ёшлик