ot 1. Egalik qiluvchi; ega.
Uy sohibi.
Orol dengizining janubidagi shu bepoyon choʻllarning sohibi boʻlgan koʻchmanchi massagetlar kelin kutmoqda. — M. Osim, Karvon yoʻllarida
Quvurlarni almashtirib olishdan xonadon sohiblari voz kechdilar. — Gazetadan
2. Biror ilm-hunar yoki xislat, fazilatni egallagan.
[Qozi:] Yana oʻzingiz sohibi aqlsiz. — Hamza, Tanlangan asarlar
Shu tarz-da bu serqirra faoliyat sohibining merosi sheʼrlar, doston va manzumalar, hikoya va povestlar, ocherk va publitsistik asarlardan iboratdir. — Gʻ. Gʻulom, Tanlangan asarlar
3. Sohib (erkaklar ismi).
- Sohibi davlat Davlat egasi, badavlat, davlatmand.
- Sohibi toj Toj egasi, tojdor (shohlar, podshohlar haqida).
- Sohib(i) karomat Karomat qiluvchi, karomatli; moʻjizakor. Odamlar Sulton devonani otashnafas vali deb maqtashar edi. Oʻsha nodon, aldangan kishilarning maqtab yurgan sohibi karomati, bir aljillab oʻtirgan bangi ekan. — M. Muhammadjonov, Turmush urinishlari
- Qalam sohibi yoki sohib qalam Qalam tebratuvchi; yozuvchi. Seni yaxshi taniyman-ku! Sen — sohib qalam, sen — shoirsan. — A. Oripov