sft. 1. Sira oʻchmaydigan, soʻnmaydigan, abadiy yonib turadigan; oʻchmas.
Yodgorlik yonida soʻnmas mashʼal yonib turibdi.
Umidni jodiga qoʻyib, toʻrt boʻlak qilsa boʻladigan xiyonatini ham bilardi. Lekin yuragida bir soʻnmas otash lov-lov yonib yotardi. — Mirmuhsin, Umid
2. koʻchma Abadiy turadigan; oʻlmas.
Bu sahar ming yillar tilaklariga Soʻnmas ovoz berib yangragan bongdir. — A. Sher, Qadimgi kuy
Olisdagi togʻlar soʻnmas viqor bilan qad kerib turibdi. — Sharq yulduzi