Қидирув

фл. Бирор предметни (тошга, темирга) ишқалаб ёки эгов ва шу кабилар билан сайқал бериб силлиқламоқ.

Ғиштни сийқаламоқ. Тезоқар сувлар ҳатто тошларни сийқалаб юборади.

фл. 1. Сийқаламоқ феълининг ўзлик ва мажҳул нисбати.

Сийқаланган тош. Сийқаланиб кетган муҳр. Сийқаланган танга,

Равшан бобо Сийқаланган қабр тошини қўли билан силади. — С. Кароматов, Бир томчи қон

2. кўчма Кўп ишлатилаверишдан, такрорлайверишдан сийқаси чиқмоқ, кўнгилга, меъдага урмоқ, эскирмоқ.

Сийқаланган ибора.

фл. Сийқаламоқ феълининг орттирма нисбати.

фл. 1. Сийқа, силлиқ бўла бормоқ, силлиқлашмоқ.

2. кўчма Мазмуний ёки бадиий жиҳатдан саёзлашмоқ; кўп қўлланиб меъдага урмоқ, жонга тегмоқ.

Бора-бора Қорача Ҳожибнинг ҳазиллари сийқалашиб, ҳамманинг энсасини қотира бошлади. — М. Осим, Ўтрор

фл. Сийқалашмоқ феълининг орттирма нисбати.