от 1. 3-шахс бирликда (сиёқи ва сиёғи)
2. Авзо, афт-ангор, турқ, кўриниш.
Ҳавонинг сиёқи бузуқ.
Ўғил ҳам отага шунча ўхшарми, Кўзингда, сўзингда отанг сиёқи. — О. Ҳакимов
Чапдастлиги учар қушни олгудек, Сиёқидан ёʻлбарсга чанг солгудек — Я. Қурбон
Энажон, сўрама қайғу ҳам доғим, Ғам билан сарғайди гулдай сиёғим. — Равшан
3. Ҳолат, аҳвол, феъл-атвор.
Гўёки Собировнинг ўғри деб қилган ҳақоратига чидамаган сиёқда гузарга чиқиб, бақириб-чақирди. — А. Қодирий
— [Кумушнинг] Кундошликка чидайдиган сиёқи ёʻқ, ҳар кун Зайнабингиз билан ғиди-биди қилавериб, сизни қийнаб қўярмикин дейман, — деди Отабек. — А. Қодирий, Ўтган кунлар
Иёʻлдошвойнинг] Сиёқидан зўр генерал бўлишини фаҳмлаб турибман. — Ҳ. Ғулом, Тошкентликлар
4. Мазмун, маъно.
[Тошмурод:] Гапининг сиёғига қараганда, Ёʻлдош қизини сенга келинликка беришга рози. — Газетадан