сфт. 1. Силлиқ, тойғоқ юза, сирт; сирғанчиқ.
Сирпанчиқ муз.
Қат-тик совуқ бўлиб, кўчалар сирпанчиқ бўлган кунларнинг бирида Афанди Тошкентга ташриф буюрди. — Муштум
2. Сирпаниш, конки отиш учун махсус музлатилган жой, майдон.
Сирпанчиқда конки учмоқ.
Болалар танаффусда бири қорбўрон ўйнаб, бири сирпанчиқ учиб юришарди. — Газетадан
3. тех. Станок, мослама, қурилма ва шу кабиларнинг сирпанувчи қисмлари сурилиб юрадиган силлиқ ёʻналтирувчи қисми.
- Сирпанчиқ отмоқ Силлиқ муз ёки қор устида учмоқ, сирпаниб ўйнамоқ. Вали ёʻл-ёʻлакай сирпанчиқ отиб келаркан, ўзидан олдинда кетаётган қизчани туртиб юборди. — Газетадан