Толковый словарь узбекского языка
· ещё в 2 словарях
ot 1. Bir rangdagi, bir tusdagi; gulsiz, siydam.
Sidirgʻa duxoba. Sidirgʻa rang,
Yonidagi boʻsh stul ustida turgan sidirgʻa qora baxmal doʻppisini olib, taqir boshiga kiydi. S. — Anorboyev, Oqsoy
2. Yalpi ravishda, yoppasiga, bir tekis, uzluksiz ravishda.
Mana uch kecha-yu kunduz havoning qovogʻi soliq: qora yogʻning tutuniday qop-qora bulut Asaka bilan Oʻzgan oraligʻini sidirgʻa qoplab olgan. — R. Rahmonov, Changalzordagi sharpa
Qor togʻda sidirgʻa boʻlmay, qatiq toʻkilganday olachalpoq. — Shuhrat, Jannat qidirganlar