fl. 1. Boʻshashgan, junjikkan, ezgin holatda boʻlmoq.
Ichkari hovlida keksa Meʼmor atrofida qizi va xotini shumshayib oʻtirishardi. — Mirmuhsin, Meʼmor
[Mingboshining] Hamma vaqt shosupada taltayib oʻtiradigan yoʻgʻon gavdasi mana endi kichraydi, nortuyadek novcha boʻyi pasaydi, oʻzi esa sovuqda qolgan yetim boladek shumshaydi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha.
Stepan bolani koʻtarib, tepaga chiqqanda, yarim yalangʻoch, shalabbo, sovuqdan shumshaygan, holdan toygan odamlarni koʻrdi. — A. Muxtor, Qoraqalpoq qissasi
2. Biror narsadan xafa boʻlib, qovogʻini solmoq, toʻrsaymoq; uyalib tortingan holatda boʻlmoq.
Davronov roʻparada shumshayib turgan Gʻoziga qarab, uning koʻnglidagi bezovtalikni sezdi. — I. Rahim, Ixlos
Dast-lab oʻzini aybdor sezib, shumshayib oʻtirgan bola sekin-sekin tetiklandi. — Oybek, Quyosh qoraymas