fl. poet. Shuʼla, nur taratmoq; yarqiramoq, barq urmoq.
Qayerdan tushayotgani nomaʼlum boʻlgan kuchli nur ostida bu yerdagi amakilarning kiyimlari koʻz olgudek shuʼlalanardi. — Yoshlik
Shuʼlalanib, sharqirab yotar Koʻk suvlarda oy siniqlari. — Sh. Rahmon, Yurak qirralari
Uning tepasida shuʼlalanib, uzoq-uzoqlardan koʻzga tashlanib turadigan chiroq. — E. Samandar, Tangri qudugʻi