от 1. Шоир иши, касби; шеър ёзиш.
Мирзажон — кўнглида шоирлик дарди билан туғилган бола, ҳозирданоқ шундай шерлар ёза бошладики, ўқиганингизда, кўзингизга беихтиёр ёш келади. — П. Турсун, Ўқитувчи
Ёʻқ, мен тақдиримдан эмасман хафа. Шоирлик унвони бахтимдан туҳфа. — М. Шайхзода
2. с. т. Гапга чечанлик, сўзамоллик.
Ҳе, Эргашвой ака-ей, жуда ҳазилкаш йигициз-да, Тўғри гапни ҳазилга олиб, шоирлик қиласиз. — И. Раҳим, Чин муҳаббат
— Не бало овсин, шоирлик қиляпсизми? — деди Қумрихон боғ эшигига тамба қўятуриб. — Ойдин, Олтин узукка олмос кўз