сфт. 1. Таркибида шираси бор, шираси кўп; ширадор.
Ширали узум. Ширали озуқа.
Полизлардаги ширали қовунлар кечки куз совуғида ёрилиб кетиб, мени енглар, деб термилиб турибди. — Ж. Шарипов, Хоразм
Бутазорнинг ўртаси яланглик. У ерда жуда ширали ўтлар ўсади. — С. Анорбоев, Оқсой
2. Шира юқли, шира тегган.
Ширали, ювуқсиз қўлларини икки томонга ёйиб, хушламайроқ, меҳмонга елкасини тутди келин. — А. Мухтор, Кумуш тола
3. кўчма Мазмунли, маънодор; сермазмун.
Ширали гап.
4. кўчма Хуш ёқадиган, ёқимли; жаранг-дор (овоз, куй ва шу кабилар ҳақида).
— У [Элмурод] баъзан ўзи русча ўқиганларини гапириб берар, лекин бу, ўқиб бергандай ширали ва маънодор бўлмас эди. — П. Турсун, Ўқитувчи
Бу қўшиқ шунчалар ёқимли, ширали эдики, темирчи йигитнинг юрагида аллақандай бир ҳисни уйғотиб юборди. — С. Аҳмад, Ҳукм