Қидирув

тақл. с. Бирор нарса урилганда ёки ёпиқ идишдаги суюқлик чайқалганда ҳосил бўладиган оҳиста товушни билдиради.

сфт. Ҳол-жонига қўймай сурканаверадиган, хиралик қилаверадиган.

Минг ўргилиб, олдин сизга қаддин букар, Оҳ-воҳ қилиб, муғамбирлик ёшин тўкар, Эртасига унутади севгисини — Билиб қўйинг шилқим ошиқ белгисини. А. — Пўлат

У ўзини ростлаб олгунча бўлмай, бояги шилқим яна пайдо бўлди ва унинг елкасига уриб деди: — Қойилман, тўрам. — И. Раҳим, Тинимсиз шаҳар

Ўтакетган шилқим, маҳмадона Хол даллол, деҳқоннинг қўлини силтайвериб, жон-ҳолига қўймади. — Муштум

от Сурбетлик, хиралик қилиб сурканиш.

Шилқимлик қилмоқ.

Йигит кўп шилқимлик қила берганидан кейин, хотин қочиб, нариги уйга кириб кетди. А. — Қаҳҳор, Қайғулар

Сиздақа салобатли одамга бунақа шилқимлик ярашмас экан буни кутмагандим. — Ж. Абдуллахонов, Хонадон

фл. 1. Шилқ-шилқ этган овоз чиқармоқ, шўлқилламоқ.

Сигир кўп сув ичганидан, юрганда қорни шилқиллар эди.

2. Сирқиб турмоқ; кўлмак ҳосил қилмоқ (суюқлик ёки намнинг мўллиги ҳақида).

Ёғи шилқиллаган палов,

Кунгай қир ёнбағирларини тўшаган момиқ қор офтобнинг илиқ нурларига тоб бера олмай, шилқиллаб эриб, пастликка аста силқий бошлайди. — Газетадан

3. кўчма Ҳолдан тоймоқ, дармонсизланмоқ, бўшашмоқ.

Овқатни еди-ю, шилқиллаб тушди меҳнат чақиб қўймаса, бу бечорани. — И. Раҳим, Ҳилола

Қизча йиғлаб чарчаган, шилқиллаб тушган эди. — Р. Файзий, Ҳазрати инсон

фл. Шилқилламоқ феълининг орттирма нисбати.

sılqımlarday, mazanı alabere-tuǵın adamlarday