Qidiruv

ot 1. Qismlari eskirib, boʻshashib, futurdan ketgan; buzuq.

Shaloq arava. Shaloq mashina,

Chiroqni topdi, uni yoqib, kichkina shaloq xontaxta ustiga qoʻydi. — Oybek, Ulugʻ yoʻl

2. koʻchma Holdan toygan, charchagan; ezilgan.

Aʼzoyi badanim goʻyo birov kaltaklab tashlagandek shaloq. — Mushtum

3. Axloqi buzuq, bezori.

Shaloq odam. Shaloq xotin.

— Xafa boʻlmang, singlim,—

yupatdi mudira. — Unaqa shaloq erning boridan yoʻgʻi! — S. Anorboyev, Mehr

4. Axloq doirasidan tashqari; axloqsiz, uyatli, buzuq.

Boqi aka eng shaloq soʻzlar bilan soʻkingancha, Haydarga tashlandi. — A. Koʻchimov, Halqa

Bir toʻda odamlar bir dasta aksiyani changallaganlaricha, u yoq-bu yoqqa chopishar bir-birlarini shaloq gaplar bilan soʻkishar, ovozlari boʻgʻilguncha baqirishardi. Yo. Xaimov, M. — Rahmonov, Hayot-mamot

U bolaligidan boshlab shaloq yurishlar haqida koʻp eshitgan — P. Qodirov, Uch ildiz

ot Shaloq boʻlish holati.

fl. Shaloqlamoq feʼlining majhul nisbati.

fl. Shaloqlamoq feʼlining birgalik nisbati.

sft. 1. Ikkita bir-biriga yopishgan, bir-biriga yopishib oʻsgan, yopishib tugʻilgan va shu kabilar

Qoʻshaloq olma. Qoʻshaloq somsa. Qoʻshaloq boshli buzoq. Margʻilonning qoʻshaloq kulchasi.

— Sizlarga atab olib keldim, qizlarim, — dedi kampir va bir juft qoʻshaloq anorni roʻmolidan olib, Adolatga uzatdi, — bunisi senga, qizim. — I. Rahim, Chin muhabbat

Samovarchi qoʻshaloq barmoqli panjasini choʻzib, bir koʻchani koʻrsatdi. — Oybek, Tanlangan asarlar

2. Bir vaqtda sodir boʻlgan, yuz bergan, birga kelgan, qoʻsh.

Qoʻshaloq bayram.

Bola-chaqa, nabiralar, doʻst-u birodarlar bilan qoʻshaloq toʻy kunini oʻtkazish vaqtini kelishib oldik. — T. Unaboyev, Kumush toʻy

fl. kam qoʻll. Ikkita-ikkita, juft-juft qilib birlashtirmoq, qoʻshaloq qilmoq.

Paytdan foydalanib, men ham [granatani] qoʻshaloqlab otdim. — A. Muxtor, Davr mening taqdirimda