Qidiruv

1. Yumshoq, hoʻl narsaning yerga yoki boshqa narsaga urilishidan hosil boʻladigan tovushni bildiradi.

Toʻp uchib ketib, pisillaganicha dami chiqdi-da, yerga shalp etib tushdi. — H. Nazir, Bir tup gʻoʻza

Molxona tomining tarnovidan katta qor parchasi erib, shalp etib yerga tushdi. — H. Nuʼmon, Fasllar

2. ayn. Shalop.

Tosh shalp etib suvga tushdi.

taql. s. Katta va ogʻir narsaning suvga, loyga toʻsatdan tushishidan hosil boʻladigan tovushni bildiradi.

ot 1. Qismlari eskirib, boʻshashib, futurdan ketgan; buzuq.

Shaloq arava. Shaloq mashina,

Chiroqni topdi, uni yoqib, kichkina shaloq xontaxta ustiga qoʻydi. — Oybek, Ulugʻ yoʻl

2. koʻchma Holdan toygan, charchagan; ezilgan.

Aʼzoyi badanim goʻyo birov kaltaklab tashlagandek shaloq. — Mushtum

3. Axloqi buzuq, bezori.

Shaloq odam. Shaloq xotin.

— Xafa boʻlmang, singlim,—

yupatdi mudira. — Unaqa shaloq erning boridan yoʻgʻi! — S. Anorboyev, Mehr

4. Axloq doirasidan tashqari; axloqsiz, uyatli, buzuq.

Boqi aka eng shaloq soʻzlar bilan soʻkingancha, Haydarga tashlandi. — A. Koʻchimov, Halqa

Bir toʻda odamlar bir dasta aksiyani changallaganlaricha, u yoq-bu yoqqa chopishar bir-birlarini shaloq gaplar bilan soʻkishar, ovozlari boʻgʻilguncha baqirishardi. Yo. Xaimov, M. — Rahmonov, Hayot-mamot

U bolaligidan boshlab shaloq yurishlar haqida koʻp eshitgan — P. Qodirov, Uch ildiz

ot 1. Goʻshtdan yoki yogʻdan ajra-tish qiyin boʻlgan yupqa parda.

Goʻsht shalhagini ajratmoq.

2. Sifati past, oriq, yogʻsiz goʻsht.

Ertagi dumba moydan bugungi shalhak yaxshi. — Maqol

ot 1. Suvning yuqoridan tik pastlikka shiddat bilan quyilib tushadigan joyi; shunday otilib tushayotgan suv; shovva.

Yuqoridan jarlik tubiga otiluvchi shalola sherday oʻkiradi. — H. Gʻulom, Toshkentliklar

2. shv. Daryo, jilgʻa suvlarining toshlarga urilib, shovullab oqadigan joyi.

Bogʻ, qoʻrgʻonlar orqada qolgach, Oqsoy boʻyiga chiqiladi. Quloqni bitiruvchi shalola boshlanadi. — S. Anorboyev, Oqsoy

3. tex. Bir daryo oqimida joylashgan va suv sarfi boʻyicha oʻzaro bogʻliq bir necha gidroelektrostansiyadan biri.

Beshinchi shalolani Abdusamat aka oʻz kolxozchilari bilan qurmoqda. — Y. Shamsharov, Toshqin

ot 1. Siydik aralash goʻng, balchiq.

Molxona shaltogʻi.

Ozgʻin, qornidagi shaltogʻi qotib yotgan eshakka qaragan edi. — Yoshlik

2. Shunday narsa va loy kabilar bilan ifloslangan; iflos, isqirt.

Bola tangani shaltoq qoʻlida mahkam qisganicha, koʻchani changitib arava orqasidan chopadi. — Gazetadan

Mashina oʻtganda, devorlar loy, suv sachrayverib, shaltoq boʻlib ketgan. — E. Usmonov, Yolqin

3. koʻchma Umuman, iflos, yaramas narsa, gap-soʻz va shu kabilar

Ustma-ust yogʻilayotgan shaltoq qancha jirkanch boʻlsa ham, Gʻulomjon oʻzini bosdi — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Birovning shaltogʻiga botib, juvonmarg boʻlib ketmasam, deb qoʻrqaman. — S. Ahmad, Hukm

4. koʻchma Ozodalikka rioya qilmaydigan, iflos ish tutadigan; ivirsiq, isqirt.

Bir shaltoqning ishini yigirma etil eplay olmasalan — Maqol

Oʻsha chinoqboyni direktor qilib boʻlarmishmi avval oʻzini eplab olsin, yoqasining kirini koʻrganmisan? Xotini ham oʻlguday shaltoq. — Mirmuhsin, Koʻrinmas halqa