сфт. 1. Шовқини кўп; шовқин-суронли.
Сершовқин кўча. Сершовқин сех.
Маҳкам Сирдарё бўйидаги сершовқин, гавжум ишчилар шаҳарчасида катта бўлган эди. — П. Қодиров, Уч илдиз
Темиржон сершовқин, серқатнов ёʻлка бўшлаб бемақсад, беихтиёр борар экан, ҳеч нарса ҳақида ўйламасликка уринарди. — Ж. Абдуллахонов, Орият
2. Шовқин чиқарадиган, шовқин кўтарадиган.
Шиорлар ва гуллар билан безатилган катта зал сершовқин болаларга тўлиб кетди. — О. Ёқубов, Каптар