«SAJʼ» boʻyicha 4 ta natija
ot Nasriy asardagi qofiya (xalq dostonlarida uchraydi).
ot din. Ibodatda yoki sigʻinishda tiz choʻkkan holda peshona va qoʻl kaftlarini yerga tegizish.
Shayboniyxon joy-namoz ustida sajdaga bosh qoʻyib, xudoga munojot qilar, koʻzlariga yosh olib, Sharmanda qilma, parvardigor, deb pichirlardi. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar
Boʻta qaytib ot yetaklab chiqqanda, qorovul choponini yerga yozib, sajdaga bosh qoʻygan edi. — S. Ahmad, Hukm
ot 1. din. Sajda, ibodat qilinadigan joy; qadamjo.
Siz, bu dunyoda neki sajdagoh boʻlsa, yalinib soʻrayman, bir lahza boʻlsa ham roʻshnolik koʻring. — A. Nurmurodov, Urush bevalari
2. koʻchma Muqaddas, aziz joy.
Mana oʻsha uy, mana mening sajdagohim. — T. Jalolov, Oltin qafas
alliteratsiya Misralar, undagi soʻzlar boshida bir xil undosh tovushlarning takror qoʻllanishi, sajʼ. Qaro qoshing, qiyiq qoshing, quyuq qayrilma qoshing qiz. E. Vohidov
