от 1. Ўзига мустақил ҳар бир оила, ҳар бир хўжалик.
Аёлнинг сариштаси — рўзғорнинг фариштаси. — Мақол
Сени деб уйимдан, рўзғоримдан кечдим. — С. Аҳмад, Уфқ
Ҳа, дуруст, ишга яроқли полвондек йигит бўлсанг, рўзғорга бош бўласан энди, ўғлим. — С. Кароматов, Олтин қум
Шу пайтгача доим рўзғор иши билан банд бўлган Маликахон заводга ишга кириб кетди. — С. Зуннунова, Кўк чироқлар
2. Шундай оила ёки хўжаликка тегишли ва унинг тирикчилиги учун зарур анжом-ашёлар, икир-чикирлар.
Рўзғор зийнати — ўтин, Уй зийнати — хотин. — Мақол
Қўш-у омоч, бош айланмас кичик қўрғон, Овқат-рўзғор, кавшай десанг — оби ёвғон. — Ҳ. Ғулом, Танланган асарлар
Агар бошқа одам бўлган-да, Маҳфузага тўғри ёʻл кўрсатар, рўзғорини бутлаб олишни ўргатарди. — Газетадан
Қодир бутун рўзғор ташвишларини зиммасига олишга мажбур бўлди. — Ёшлик
3. Турмуш, оила.
— Катта қизининг рўз-ғорини ҳам шу кампир бузган.
Магазинда ишлайдиган топармон-тутармон бир йигитни ичкуёв қилиб, роса соғиб ичди, — деди келин. — С. Аҳмад, Чўл бургути
Буларнинг ҳам айримларининг рўзғор, фарзандлари бор, баъзилари эрта-индин узатиладиган бўлиб, бўй етиб турибди. — Газетадан
- Рўзғор кўрмоқ 1. Дали Бодомгулнинг тупроғи совимай, янгисини топибди. Бирон марта рўзғор кўрмаган, пене йигитлар кўзини куйдирган бу тамтам қиз унинг тузоғига тушиб қолганига сира тушунолмасди. — С. Аҳмад, ЖимжитликАхир мен ҳам рўзғор кўрган эдим. — С. Аҳмад, УфқРўзғор кўрса, тушуниб қолар, деган фикргина Марзия холага таскин берар, келинига ҳам буларнинг ҳаммаси вақтинчалигини уқтириб, кўнглини овларди. С. — Зуннунова, Кўк чироқУ [Маҳмуд Торобий] ўзининг Муҳаммад ва Али исмли икки укаси билан саҳардан то шомгача меҳнат қилиб, катта рўзғорини тебратиб турарди. — М. Осим, Маҳмуд ТоробийБу палтони меҳнат қилиши, пул топиши, рўзғор тебратиши мумкин бўлган соппа-соғ шу қўллари билан бировга элтиб берадими? — С. Зуннунова, Кўк чироқлар
- Рўзғор қилмоқ 1. Оила қурмоқ. Карим қандай ақлли йигит. Бечора ота-онасиз етим ўсди. Рўзғор қилишни тоқацизлик билан кутяпти. — Ш. Рашидов, Бўрондан кучли;Шунчалик рўзғор қилиб, лоақал юмшоқроқ нон едирмасак Киши жуда ҳам уялади! — А. Қодирий, Меҳробдан чаён