от 1. Бирор ишга бўлган хоҳиш, истак, майл, раъй.
Менинг бу ишга рағбатим ёʻқ.
Баҳордан буён бир рағбатингиз ёʻқ, Меҳнат қилдингиз-ку, миннатингиз ёʻқ. — М. Юсуф, Осмонимга олиб кетаман
Гулламас яшнаб Ватан, то элда меҳнат бўлмаса, Ҳар иш олға босмагай, меҳнатга рағбат бўлмаса. — Ҳабибий
2. Қизиқтирувчи, қўзғатувчи омил, сабаб; манфаат келтирувчи (берувчи) нарса.
Мен жўраларимнинг олдида фахр этиб юра-ман. Аваз оғам ғазалларимни ўқиб, рағбат берди, дейман. — С. Сиёев, Аваз
қонунчиликда бу борада кўзда тутилган рағбат ва имтиёзларнинг амалга оширилишини таъминлаш зарур. — Газетадан
3. псхл. Инсон ҳис-туйғулари, руҳий ҳолатларини ривожлантирувчи, уни фаолликка ундовчи руҳий (психик) таъсир.