Qidiruv

ot 1. Poyabzalning tagcharm bilan boshligʻi birikkan yeridagi gir aylana naqshdor boʻrtigʻi.

Raxt solib tikilgan etik.

2. Ziynat, hasham.

Kuloh kiyib yoʻl boshladim, Ochilmadi mening baxtim! Buzilgan-dir bunda raxtim! Sabil boʻldi toj-u taxtim! — Shirin bilan Shakar

Bulbul boylamasin gulning raxtini, Xudo ochsin er-yigitning baxtini. — Yusuf va Ahmad

sft. Raxt solib tikilgan, raxt solingan.

Raxtli etik.

Фрахт

ot Tana qoʻyib, shox va novdalar chiqarib, tomir otib oʻsadigan koʻp yillik oʻsimlik.

Mevali daraxt. Mevasiz daraxt. Olma daraxti.

Daraxt shoxlarida iliq tomchilardan seskanib uygʻongan goʻdak kurtaklar tabassum qiladi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol

Devorlar boʻylab har xil mevali daraxtlar: shaftoli, olma, nok, olucha, jiyda. — Oybek, Tanlangan asarlar

Bodom daraxti yer tanlamaydi: toshloq, qumloq joylarda ham bemalol oʻsaveradi. — Gazetadan

sft. 1. His-sezgisi oʻlik; harakatsiz, qotib qolgan.

Nazokatning karaxt vujudida tomirlarga qon yugurgandek boʻldi. — S. Ahmad, Qadrdon dalalar

-Qoʻl mayibroq, oʻgʻlim — dedi chol Sidiqjonni xijolatdan chiqarib, —

mana shu oʻng qoʻl karaxt. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

Qalbi dod, dod, deb faryod solar, ammo yigʻlay desa, koʻziga yosh kelmadi, soʻzlay desa, tiliga soʻz kelmadi — vujudi karaxt boʻlib qolgan edi. — S. Anorboyev, Oqsoy

2. koʻchma Es-hushini yoʻqotgan, hushsiz.

Sharofat Anzirat xolaning ostonasidan ichkariga qadam bosganda, zaharga toʻlgan chayondek, oʻz zaharidan oʻzi karaxt edi. — A. Qahhor, Qoʻshchinor chiroqlari

Mudhish xabar Boburni jimjit qilib qoʻydi. U karaxt bir ahvolda kiyindi. Otiga mindi. — P. Qodirov, Yulduzli tunlar