от 1. Иш-ҳаракат, воқеа-ҳодиса, жараён ва шу кабиларнинг боришидаги ўзига хос хусусият; юриш-туриш тарзи.
Секретар ҳавонинг равишини, ноз ва қилиқларини олдиндан сезишга интилар эди. — Ойбек, Олтин водийдан шабадалар
Ҳар неча пок, порсо равиш бўлсанг ҳам, ўзингни тариф қилмагилки, ҳеч киши сенинг гувоҳлигингни эшитмас. — Газетадан
2. Усул, тарз, ёʻсин, шакл.
Баъзи янгиликдан сўнг, у пултда жойлашган сариқ рангдаги тугмани босиб қўярди — улар бир оз ўтмай ёзма равишда етиб келиши керак. — О. Мўминов, Хиёбондаги уч учрашув
Шарқ ғазалиётида гўзаллик ўзига хос равишда тараннум этилади. — Ғ. Саломов, Таржима назарияси
Бўлаётган гаплар бирон жойда ёзма равишда қайд қилинмасин. — С. Аҳмад, Юлдуз
3. тлш. Иш-ҳаракатнинг белгисини, пайтини, ўрнини, ҳолатини, даража ва миқдорини билдирадиган сўз туркуми.
Ўрин-пайт равиши. Ҳолат равиши.