от 1. Хатти-ҳаракат, юриш-туриш, қадам олиш.
Лекин адо бўлгур мени хушламади, рафторим, юриш-туришим ёқмаган эмиш. — Н. Аминов, Ёлғончи фаришталар
Оқ капитанни таниганди, албатта, бироқ унинг рафторидан ғирт телба эканлигини англаб, янада ҳайратга тушди. — Ёшлик
Асқар ота, бу ҳурматли жувон бошқа хотинлардан рафтори билан ажралиб турар, деган бир ўйда эди. — А. Қаҳҳор, Хотинлар
2. кт. кўчма Юз, бет; ташқи кўриниш.
Юнусхоннинг рафтори дув қизариб, зумда аслига қайтди. — Ёшлик
Сал чимирилган қошлари демаса, Авазнинг рафторидан бир нима англаб олиш қийин эди. — С. Сиёев, Ёруғлик