сфт. 1. Аниқловчи сўз билан қўлланиб, шу сўз англатган маънодаги (даражадаги) қувватга эгаликни билдиради.
Юқори қувватли электр симларини тортиш каби оғир юмушларни бажаришда қурувчиларнинг бирдан-бир ёрдамчиси ана шу вертолётлардир. — Фан ва турмуш
2. Қуввати меъёрдагига нисбатан ортиқ; кучли, бақувват.
Эли қувватлининг бели ҳам бақувват бўлади, деб қўйди кўнглида. — Шуҳрат, Жаннат қидирганлар