ot Kishining, kishi tanasining tashqi bichimi; qad, boʻy-bast.
Qomati kelishgan yigit.
Gulnorning nozik va nafis qomati dahlizda koʻrinib qoldi. — Oybek, Tanlangan asarlar
- Alif qomat
- Sarvi qomat
- Qomatini rostlamoq Qomatini rostladi, velosipedni yetaklab, koʻchaning u yuziga — mayxona tomonga oʻtdi. — A. Qahhor, Sarob
- Quloqni qomatga keltirmoq Uning quloqni qomatga keltiruvchi xurragi orasida kechasi bilan xotinining piq-piq yigʻi tovushi eshitilib turar edi. — A. Qahhor, Sarob
- Qoʻlni qomatga koʻtarmoq Kavushini yechib, toʻnini yozdi va uning ustida turib, qoʻlini qomatga koʻtardi. — M. Joʻraboyev, M. B. martabasi