ot 1. Qoʻrs ekanlik.
Gapining qoʻrsligi, muomalasining sovuqligi uchun qishloqilar uni Soli sovuq deb atardilar. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
Qorovulning qoʻrsligidan ensasi qotib, qabulxona tomon yoʻl olarkan, yana gʻijinib qoʻydi. — N. Aminov, Yolgʻonchi farishtalar
2. Qoʻrs, sovuq muomala, qoʻpollik, toʻnglik.
Dadajon Rasul akaga qoʻrslik qilib qoʻygani uchun zoʻr berib oʻzini koyir, ishning nima bilan tugashiga aqli yetmas edi. — A. Muhiddin, Mirishkor
3. shv. Dimogʻdorlik, kekkayish.
Bu gap Asqar otaga umrida bir marta ot minib, oʻzini zoʻr chavandoz hisoblagan yosh bolaning qoʻrsligiday tuyuldi. — A. Qahhor, Xotinlar