Qidiruv

sft. 1. Salga jahli chiqib, tutaqib ketadigan, achchigʻi tez.

Qiziqqon odam,

Feʼl-atvori jihatidan juda qiziqqon, sal narsaga lov etib ingichka ovozini baralla qoʻyib chiyillaydi. — S. Karomatov, Oltin qum

2. kam qoʻll. Yuragida oʻti bor; sergʻayrat.

Oʻrinboy — shijoatli, qiziqqon yigit. — T. Rustamov, Mangu jasorat

sft. kam qoʻll. ayn. Qiziqqon.

Inim, bizning tarafning fuqarosi andak qiziqqonli boʻladi. — Oybek, Navoiy

ot Qiziqqon shaxsga xos xislat, xatti-harakat.

Qiziqqonlik mardga emas munosib. — J. Jabborov

Bu goʻzallik kibr yoki sovuqlikni emas, balki gʻayrat va qiziqqonlikni taqozo qilardi. — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli