sft. 1. Qaynagan, qaynab turgan; kuydiradigan darajada issiq.
Qaynoq suv. Qaynoq shoʻrva. Qaynoq choy.
2. Harorati baland; haroratli, issiq.
Qizining hasratini tushungan ona uning qalin sochlarini, qaynoq peshonasini silay boshladi. — I. Rahim, Chin muhabbat
Sherbekning qaynoq nafasi urilganidanmi, Nigoraning yuzlari lovullab ketdi. — S. Anorboyev, Oqsoy
3. koʻchma Joʻsh urgan, avj olgan; qizgʻin, joʻshqin.
Qaynoq ish. Qaynoq mehnat. Qaynoq jang.
Toʻgʻonbek qaynoq siyosiy kurashlarga boshi bilan shoʻngʻidi. — Oybek, Navoiy
Shu qaynoq vaqtda choʻqqayib, bir piyola choyni yuz qultum qiladi. — Oybek, Oltin vodiydan shabadalar.
4. koʻchma Kuchli, kuchaygan, toʻlib-toshgan, oshib-toshgan.
Qaynoq gʻazab. Qaynoq qasos hissi.
Hozir ularning diydor koʻrishlari, birinchi marta boshlaridan kechirayotgan qaynoq tuygʻulari har qanday oʻpichlardan koʻra balandroq, sofroq edi. — P. Qodirov, Uch ildiz
5. koʻchma Kuch-gʻayratga toʻlgan, kuch-gʻayrati toʻlib-toshgan; olovli, oʻtli, otashin.
Qaynoq yoshlik. Qaynoq yurak.
Bu qaynoq yoshlar Shodlik yoshi, uchrashuv yoshi. Ikkimizning qalbimizni ham Qizdirardi zafar quyoshi. — Uygʻun
6. koʻchma Odamlar bilan toʻlib-toshgan, odamlar gʻujgʻon oʻynagan.
[Yoʻlchi] Ikki quloch arqonni belbogʻ ustidan boylab, hammol-lik qilish uchun bozorning eng qaynoq joyiga bordi. — Oybek, Tanlangan asarlar