sft. 1. Qaygʻu-alam chekayotgan.
Qaygʻuli kishi,
Unsin sevikli va qaygʻuli yagona doʻsti boʻlgan akasini quchoqlab, qonli yarasiga yuzini, koʻzini surib yota berdi. — Oybek, Tanlangan asarlar
2. Qaygʻu-alamga ega; qaygʻuga soladigan; musibatli, alamli; gʻamgin, maʼyus.
Qaygʻuli kunlar.
Nega qaygʻuli koʻrinasan, Oftob? — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar
Bugungi qaygʻuli hodisa uni bu uyga ertaroq keltirib qoʻydi. — H. Gʻulom, Mashʼal
Sanʼatkorni yaqindan bilgan yoki tomoshalarini koʻrgan kishi bu qaygʻuli xabarga aslo ishongisi kelmasdi. — T. Obidov, Yusufjon qiziq