сфт. Қарамай, парвариш қилмай, ўз ҳолига ташлаб қўйилган; боқимсиз, ташландиқ.
Қаровсиз экин. Қаровсиз ер.
У [Эргаш] ҳовли-жойнинг бу хилда қаровсиз ётишига бир кун ҳам чидаёлмас эди. — А. Мухтор, Опа-сингиллар
Қаровсиз узумларга ёппасига кул тушган эди. — А. Мухтор, Чинор