sft. Ozga, boriga qanoat qiladigan, koʻp talab qilmaydigan; sabrli.
Qanoatli kishi, Afandi, eshak ham qanoatli boʻlar ekan, deb unga yem bermay qoʻydi. — Latifalar
Isoq ota va uning oʻgʻillari qoʻl mehnati bilan kun kechirishga odatlanib qolgan, qanoatli, koʻngli boʻsh odamlar edi. — M. Osim, Tilsiz guvoh